cacuca

Okulu ilk kazandığımızda bahçede gitar çalıp koşuşturman hala aklımda. Ne çok dans ettik ne çok dalga geçtik hayatla her ders arasında. Çok acı çektin hiç belli etmedin. Çok üzüldün ama yine de hep güldün. Kızdın bağırdın kavga ettin sonra bize şakalar yapmaya devam ettin. O güzel sesinle bize ne güzel şarkılar söyledin. Şimdi o günlerden geriye birkaç video birkaç resim kaldı. Şimdi ağlıyoruz gidişine yarın gülmemiz gerektiğini sen bize öğrettin.

Zor çok zor gülmek. Çok zor üzülmemek. Çok zor hayata devam etmek.

Kızgınım Rabia. Seni kurtarabilmek için hiç bir şey yapamadığım için kendime kızgınım. Maddi değerler uğruna insan hayatını suiistimal edebilen, oturduğun binayı yapana kızgınım. Daha çok vakit geçiremediğimize kızgınım. Tam mutlu olmaya başlamışken bu olayın başına gelmesine kızgınım. Anneni biricik kızından seni çok sevdiğin annenden ayırdıkları için kızgınım. Seni bir daha göremeyeceğim için kızgınım.

Ne yazık ki ölüm gerçek ve onun sonunda cennet, cehennem varsa şayet sen cennetinde cennetindesin arkadaşım… 

Biz, seni seven herkes seni asla unutmayacağız.